Mechanizm odbierania obrazu jest dość skomplikowany. Gdy na coś patrzymy, promienie świetlne są wychwytywane przez rogówkę i przenikają przez ciecz wodnistą i źrenicę, aby dostać się do oka. Źrenicę często porównuje się do przesłony w aparacie fotograficznym i nie ma w tym przesady, charakterystyczne jest bowiem dla niej to, że zwęża się i rozszerza, co pozwala na regulację przepływu światła. Gdy promienie docierają do soczewki ta może zarówno spłaszczać się, jak i przyjmować bardziej wypukły kształt, promienie załamują się więc pod różnymi kątami. Już po przejściu przez soczewkę powinny one skupić się na siatkówce.

Właśnie na siatkówce specjalne receptory zmieniają światło na impulsy elektryczne. Czopki są odpowiedzialne za widzenie w dzień, pręciki zaś aktywują się wtedy, gdy panuje ciemność. Nerw wzrokowy pośredniczy w przekazywaniu impulsów do mózgu, gdzie zamienia się je na swego rodzaju obrazy oglądanych przez nas przedmiotów. Najwięcej komórek światłoczułych jest w plamce żółtej stanowiącej centrum siatkówki. To właśnie ona sprawia, że widzimy ostro to, co znajduje się na wprost oczu. W połowie drogi pomiędzy siatkówką i soczewką znajduje się ciało szkliste odpowiedzialne za utrzymanie odpowiedniego ciśnienia w oku.

Często mamy tendencję do bagatelizowania problemów ze wzrokiem. Nie jest to odpowiedzialne podejście, często sygnalizują one bowiem poważne choroby oczu. Jeśli choć jeden z elementów tej dość skomplikowanej inżynierii nie pracuje tak, jak powinien, zaczynamy widzieć źle.

Wiele problemów ze wzrokiem daje o sobie znać przede wszystkim wówczas, gdy nasz organizm zaczyna się starzeć. Nawet w takim przypadku niewskazane jest jednak ich lekceważenie i przekonanie o tym, że problemy ustąpią samoczynnie. Z sytuacją szczególnie niebezpieczną mamy do czynienia wówczas, gdy problemy z widzeniem sygnalizują schorzenia układu krążenia, miażdżycę i cukrzycę, zmiany w oku mogą być wówczas nieodwracalne. Same metody leczenia są dość zróżnicowane i dobiera się je do skali problemu.

Nadwzroczność

Nadwzroczność to choroba objawiająca się z tym, że z bliska widzimy niewyraźnie, problem ustępuje jednak, gdy oddalamy przedmiot od oka. Najczęściej jest skutkiem malejącej elastyczności mięśni akomodacyjnych i twardnienia soczewki, która nie ma już zdolności do tego, aby się zaokrąglać. Leczenie zazwyczaj polega na doborze odpowiednich okularów plusowych.

Zwyrodnienie plamki żółtej

Zwyrodnienie plamki żółtej znane też jako AMD objawia się rozmytym obrazem, dla którego charakterystyczne jest to, że krawędzie przedmiotów sprawiają wrażenie pofałdowanych. Co więcej, w centrum pola widzenia pojawia się ciemna plama zmuszająca nas do patrzenia bokiem. Choroba nie jest jeszcze w pełni poznana przez okulistykę. Wiemy, że atakuje przeważnie osoby w starszym wieku i częściej dotyka palaczy. Często wiąże się ją z zaburzeniami przemiany materii oraz wzrostem ilości obecnych w organizmie wolnych rodników, plamka może jednak zostać trwale uszkodzona również na skutek działania ostrego światła.

Leczenie jest uzależnione od tego, jaki jest charakter schorzenia. Jego odmiana sucha wolna od wysięków krwi do plamki charakteryzuje się dość powolnym rozwojem, można więc walczyć z nią dzięki lekom poprawiającym krążenie oraz tym, które mają w swoim składzie witaminy znane jako dobre przeciwutleniacze. Postać wysiękowa jest rzadziej spotykana i charakteryzuje się szybkim postępowaniem oraz dużym zagrożeniem dla wzroku. W tym przypadku najlepsze efekty przynosi terapia fotodynamiczna z podawanym dożylnie specjalnym preparatem, który sprawia, że promienie lasera mogą skutecznie niszczyć te naczynia krwionośne, które uległy zwyrodnieniu. W takim przypadku o zatrzymaniu procesu utraty wzroku można myśleć jedynie szybko inaugurując terapię.

Jaskra

Jaskra najczęściej charakteryzuje się tym, że chory odnosi wrażenie, że brakuje mu skrajnych części obrazu. Zamiast tego pojawiają się mroczki, a nawet jasne obwódki wokół źródeł światła. Choroba wiąże się z podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym, co najczęściej jest konsekwencją nadmiernej produkcji cieczy wodnistej lub zaburzeniem procesu jej odpływu z gałki ocznej. Przyczyny choroby, podobnie, jak miało to miejsce w przypadku AMD, nie są w pełni znane, choć dziś wiemy, że dotyka osoby, które przekroczyły 35 rok życia, krótkowidzów oraz osoby z niskim ciśnieniem tętniczym i podatnością na migreny.

Leczenie jaskry bazuje przede wszystkim na podawaniu choremu kropel, których zadanie polega na obniżeniu ciśnienia w oku. Cennym wsparciem są też leki, które poprawiają ukrwienie nerwu wzrokowego. Jeśli choroba jest przewlekła, zalecane jest leczenie laserowe, a niekiedy również operacja.

Zwyrodnienie siatkówki

Najbardziej charakterystycznym objawem zwyrodnienia siatkówki jest obecność swego rodzaju dziur w widzianych obrazach. Najczęściej do choroby tej prowadzą procesy związane ze starzeniem się oraz zmiany uwarunkowane genetycznie, choć siatkówka zmienia się niekorzystnie również w konsekwencji chorób ogólnoustrojowych. Niekiedy dochodzi nawet do pękania osłabionych naczyń, co skutkuje wylewem krwi. Leczenie bazuje przede wszystkim na radzeniu sobie ze schorzeniem, które wywołało problem. Wsparciem są w nim witaminy oraz leki, które poprawiają ukrwienie.

Autorem artykułu jest właściciel strony: www.twojeoko.com

Udostępnij ten post: