Instytucja płatnicza, jako środek naturalnego rozwoju dla rynku kantorów
Opublikowano: 27 lipca 2020

Regulacje prawne obowiązujące w Polsce umożliwiają prowadzenie wymiany walut przez Internet bez posiadania stosownych licencji czy zezwoleń tj. na zasadach tzw. swobody działalności gospodarczej. Należy mieć jednak na uwadze, że o ile obecnie „e-kantory” co do zasady nie podlegają nadzorowi KNF, o tyle świadczenie przez te podmioty innych usług niż usługi związane bezpośrednio (lub pośrednio) z wymianą walut może stanowić działalność regulowaną, wymagającą uzyskania stosownego wpisu do rejestru prowadzonego przez KNF (Mała Instytucja Płatnicza) lub nawet uzyskania zezwolenia ze strony KNF (Krajowa Instytucja Płatnicza) w drodze decyzji administracyjnej.

Dlatego właśnie w praktyce działalności obrotu gospodarczego w ostatnich latach obserwujemy wzmożone zainteresowanie przedsiębiorców świadczących usługi kantorowe prowadzeniem usług dodatkowych. W tym celu przedsiębiorcy najczęściej decydują się na uzyskanie statusu właśnie tzw. instytucji płatniczej (Małej Instytucji Płatniczej lub Krajowej Instytucji Płatniczej).

E-kantor

W większości przypadków, przy wymianie walut online nie mamy do czynienia z usługami płatniczymi w rozumieniu ustawy o usługach płatniczych. Co do zasady w kantorze internetowym następują bowiem rozliczenia pomiędzy rachunkiem bankowym klienta a rachunkiem bankowym operatora serwisu – właściciela „e-kantoru” (najczęściej spółki prawa handlowego). Tego typu działanie – płatności realizowane wyłącznie między przedsiębiorcą kantorowym (e-kantorem) a klientem, za pośrednictwem rachunków bankowych każdej ze stron, nie stanowią usługi płatniczej w rozumieniu przepisów ustawy o usługach płatniczych. Jednak w sytuacji, gdy operator serwisu (e-kantor) zamierza pośredniczyć w wymianie walut pomiędzy dwoma stronami takiej transakcji czy też realizować inne usługi związane z przyjmowaniem środków od klientów na rzecz osób trzecich – przez co wchodzić będzie w posiadanie środków pieniężnych, których docelowym odbiorcą nie jest e-kantor, wówczas niezbędne stanie się uzyskanie przez niego przymiotu biura usług płatniczych lub instytucji płatniczej (MIP lub KIP).

Przechowywanie środków pieniężnych

Również kwestia możliwości przechowywania środków pieniężnych klienta przez przedsiębiorcę kantorowego (np. w sytuacji gdy e-kantor udostępnia klientowi możliwość otwarcia konta w celu prowadzenia wymiany walut – w sytuacji, gdy po dokonaniu transakcji walutowej na tym rachunku pozostaje część środków lub wręcz klient wprost wskazuje, że on chce mieć te środki na poczet dokonywania transakcji wymiany walut w przyszłości) budzi kontrowersje i wątpliwości. Nie sposób nie wspomnieć, że sankcją za prowadzenie działalności w zakresie świadczenia usług płatniczych lub wydawania pieniądza elektronicznego w sposób nieuprawniony jest grzywna do 5.000.000 zł albo kara pozbawienia wolności do lat 2, a w skrajnych przypadkach obie te dolegliwości mogą być wymierzone łącznie. Z pewnością więc warto zainteresować się i sprawdzić przy wykorzystaniu pomocy profesjonalisty czy zamierzone albo co gorsza już świadczone przez danego przedsiębiorcę usługi nie stanowią usługi płatniczej. Tego rodzaju usługi niewątpliwie mogą stanowić naturalne uzupełnienie oferty wymiany walut w kantorach oraz stanowić dodatkowe źródło przychodów dla przedsiębiorców rynku walutowego.

W przypadku pytań co do tego czy Twoja działalność stanowi działalność związaną ze świadczeniem usług płatniczych w rozumieniu przepisów powszechnie obowiązującego prawa zachęcam do kontaktu na adres: maciej.raczynski@rsplegal.pl

Autor: Maciej Raczyński, radca prawny i wspólnik w Raczyński Skalski & Partners Radcowie Prawni Adwokaci Sp.p. z siedzibą w Warszawie | www.rsplegal.pl